گزینه های بوت ویندوز سرور 2016

گزینه های بوت ویندوز سرور 2016 – آموزش ویندوز سرور 2016 بخش 8

گزینه های بوت ویندوز سرور 2016 امکانات مختلفی را برای نصب ویندوز سرور 2016 در اختیار ما قرار می دهد. در این مقاله به بررسی گزینه های بوت ویندوز سرور 2016 پرداختیم.

در میان وظایفی که یک ادمین سرور باید به صورت روزانه انجام دهد، نصب سریع یک سیستم عامل کار مهمی است و تعداد کمی از افراد توانایی انجام چنین کاری را دارند. در واقع کاری که باید انجام گیرد چیزی بیش از عملیات نصب است، زیرا آن شامل مراحلی مانند آماده سازی برای نصب، نصب سیستم عامل، معرفی نحوه نصب و پیکربندی اولیه سیستم است. به زبان ساده، همه چیز از همین جا شروع می شود! اگرچه در اینجا با شرایط خاص نیز روبرو شویم که سیستم عاملها در وضعیت پیش بارگذاری (Preloaded) قرار بگیرند، در بیشتر موارد ادمین سیستم مسئولیت انجام این کار را بر طرف کردن این مشکل را دارد.

طرح های پارتیشن بندی

پارتیشن بندی دیسک، اشاره به تقسیم منطقی دیسک دارد، بنابراین یک سیستم عامل می تواند با کمک آن داده ها را مدیریت کند. به صورت کلی، دو نمونه طرح پارتیشن بندی وجود دارد:

  • رکورد بوت اصلی(MBR): این روش یکی از قدیمی ترین روش های طرح بندی پارتیشن بندی است که به عنوان یک گزینه بوت قدیمی محسوب می شود. آن بر روی دیسک های با سکتورهای 512 بیتی با حداکثر 4 پارتیشن بندی اصلی یا سه پارتیشن اصلی و یک پارتیشن اضافی عمل می کند. پارتیشن اضافه می تواند تا 25 پارتیشن منطقی را در خود جای دهد. سیستم رکورد بوت اصلی (MBR) از آدرس دهی بلوک منطقی (LBA) برای پشتیبانی از دیسک هایی تا 2 ترابایت پشتیبانی می کند. از شیوه رکورد بوت اصلی (MBR) هم در گذشته و هم در زمان حاضر استفاده می شود، و نشان داده است که این طرح، می تواند یک طرح پارتیشن بندی مناسب برای پلتفرم های با چند بوت مختلف باشد.
  • جدول پارتیشن بندی (GPT) GUID : این شیوه از زمانی که روش رکورد بوت اصلی (MBR) وجود داشته است و یک طرح جدیدتر برای پارتیشن بندی دیسک است که برای فائق آمد بر محدودیت های شیوه MBR بوده است. عبارت شناسه منحصر به فرد عمومی (GUID) که در شیوه جدول پارتیشن بندی GUID (GPT) استفاده می شود، یک عدد 128 بیتی است که شرکت مایکروسافت از آن برای معرفی کردن منابع استفاده می کند. در شیوه جدول پارتیشن‌بندی GUID (GPT)، از بلوکهایی با سایز 512 و بالاتر پشتیبانی می شود، امروزه بلوک های با اندازه 4K یا 4,096 بیت مورد استفاده قرار می گیرد و اندازه پارتیشن ورودی نیز ممکن است برابر با 128 بیت باشد. روش جدول پارتیشن بندی GUID (GPT) بخشی از استاندارد رابط کاربری فریموور قابل توسعه یکپارچه شده (UEFI) است که به شیوه سیستم ورودی و خروجی اطلاعات (BIOS) قدیمی جایگزین شده است تا بتوان سخت افزارهای مدرن امروزی را پشتیبانی کرد. به خاطر طبیعت کاری، جدول پارتیشن بندی GUID (GPT) قابلیت پذیرش خطا را دارد و می تواند تا 18 اگزابایت اطلاعات را ذخیره کرده و تا 128 پارتیشن بر روی هر دیسک را قبول کند.

درک گزینه های بوت

بسته به کارخانه سازنده، کلیدهای متفاوتی از کیبورد برای دسترسی به بخش سیستم ورودی و خروجی اطلاعات (BIOS) رایانه و یا سرور در نظر گرفته شده است. اغلب اوقات استفاده از کلید های Del یا F2 مفید است. با وارد شدن به بخش BIOS،  چند گزینه بوت برای شما در دسترس قرار می گیرد:

  • رسانه نصب: در بیشتر موارد، شما باید یک DVD را در اختیار داشته باشید. پیش از دسترسی به بخش BIOS، مطمئن شوید که یک DVD قابل بوت کردن را در DVD درایو قرار داده اید. در اینجا شما می توانید DVD را به عنوان اولین گزینه بوت قرار دهید و تغییرات را ذخیره کرده و از BIOS خارج شوید.
  • درایو فلاش USB: ظرفیت درایو فلاش USB باید حداقل 8 گیگابایت باشد. ابتدا باید یک فلاش USB قابل بوت کردن را در اختیار داشته باشید و قبل از ورود به BIOS آن را به سیستم متصل کرده باشید که امکان دسترسی به محتویات آن را داشته باشید. در اینجا شما می توانید USB را به عنوان اولین گزینه بوت قرار دهید و تغییرات را ذخیره کرده و از BIOS خارج شوید.
  • بوت از طریقه شبکه: این گزینه را وقتی استفاده کنید که می خواهید ویندوز سرور 2016 را از روی شبکه نصب کنید. در ابتدا، باید گزینه بوت از طریق شبکه محلی (LAN) را فعال کنید و بعد شبکه را به عنوان اولین گزینه بوت به سرور و یا سیستم مورد نظرتان معرفی کنید. تغییرات را ذخیره کنید و از BIOS خارج شوید.

بدون توجه به این که شما از چه گزینه ای استفاده می کنید، رایانه شما سریعا ریستارت می شود و شروع به بوت شدن از طریق گزینه ای که معرفی کرده اید می کند. تصویر 2.1 نشان دهنده بوت شدن از طریق دیسک DVD است.

تصویر 2.1 بوت شدن از طریق دیسک DVD

تصویر 2.1 بوت شدن از طریق دیسک DVD

نکته:

برای آنکه یک درایو فلاش USB قابل بوت کردن در اختیار داشته باشید، شما می توانید از ابزار قابل دانلود Windows USB/DVD استفاده کنید. این ابزار از آدرس https://www.microsoft.com/en-us/download/windows-usb-dvd-download-tool قابل دانلود است.

گزینه های بوت ویندوز سرور 2016

در ویندوز سرور 2016، هیچ گزینه ای برای دگمه F8 کیبورد وجود ندارد. در عوض شما می توانید از گزینه های شروع کار پیشرفته برای بازیابی سیستم عامل سرور خودتان استفاده کنید. به همین منظور، برای دسترسی به گزینه های شروع به کار پیشرفته، دستورالعملی که در زیر آمده است را دنبال کنید:

  1. بر روی دگمه Start کلیک کنید.
  2. گزینه Settings را از منوی استارت انتخاب کنید.
  3. در پنجره باز شده، گزینه Update and Security را انتخاب کنید.
  4. گزینه Recovery را از طریق بخش هدایتی سمت چپ صفحه نمایش انتخاب کنید.

بر روی گزینه Restart Now کلیک کنید و بعد از آن کار را ادامه دهید، دقیقا مشابه آنچه که در تصویر 2.2 نمایش داده شده است.

تصویر 2.2 دسترسی به گزینه های شروع به کار پیشرفته در ویندوز سرور 2016

تصویر 2.2 دسترسی به گزینه های شروع به کار پیشرفته در ویندوز سرور 2016

  1. به صورت مختصر، گزینه هایی مانند Continue ، Troubleshoot و Turn off برای شما نشان داده می شود.
  2. بر روی گزینه Troubleshoot to access advanced options کلیک کنید.
 تصویر 2.3: گزینه های شروع به کار پیشرفته در ویندوز سرور 2016

تصویر 2.3: گزینه های شروع به کار پیشرفته در ویندوز سرور 2016

از طریق صفحه Advanced Options  مطابق آنچه که در تصویر 2.3 نمایش داده شده است، هر گزینه ای را که مایل بودید انتخاب کنید.

گزینه های بوت ویندوز سرور 2016 در سرور و نانوسرور

ویندوز سرور 2016 به شما سه گزینه نصب متفاوت را پیشنهاد می دهد. هرچند، گزینه نصب انتخاب شده، بر روی نقش ها و پیکربندی های در دسترس نصب تاثیر گذار خواهد بود و به همین خاطر باید برنامه ریزی جدی و دقیقی را پیش از انتخاب گزینه نصب مورد نظر داشته باشید:

  • تجربه دسکتاپ (Desktop Experience): این گزینه ای است که حاوی تمامی موارد نصب ویندوز سرور 2016 می شود، با انتخاب این گزینه شما می توانید هر چیزی که برای نصب ویندوز سرور 2016 می خواهید را در اختیار داشته باشید. هرچند، شما نیازمند آن هستید که حداقل نیازهای سخت افزاری را برای استفاده از رابط گرافیک کاربری (GUI) در اختیار داشته باشید.
  • هسته سرور (Server core): شرکت مایکروسافت به این علت از این گزینه استفاده کرده است که بالاترین سطح امنیت و کمترین استفاده از منابع سخت افزاری را در اختیار کاربر قرار دهد. نقش و پیکربندی ها به صورت محلی از طریق Windows PowerShell یا از طریق Server Manager از راه دور، انجام می شود.
  • نانو سرور (Nano Server): این گزینه جایگزینی برای گزینه هسته سرور است، و از منابع سخت افزاری بسیار محدودتری استفاده می کند و همچنین به روز رسانی های کمتری نیاز است و تنها از نرم افزارهای 64 بیتی پشتیبانی می کند. این سیستم از راه دور قابل مدیریت است، زیرا هیچ قابلیتی برای ورود به صورت محلی در آن تعبیه نشده است. به صورت خلاصه این گزینه نصب بهترین گزینه برای نصب و راه اندازی سریعی و بی دردسر است.
No votes yet.
Please wait...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

منو اصلی

question