Computer Network Components

تجهیزات شبکه های کامپیوتری – آموزش شبکه درس 5

تجهیزات شبکه های کامپیوتری

تجهیزات شبکه های کامپیوتری در واقع اصلی ترین بخش هائی سخت افزاری هستند که برای اجرای نرم افزارها و تبادل داده ها بر روی شبکه به آن ها نیاز داریم. برخی از مهمترین اجزای سخت افزاری در شبکه شامل کارت های شبکه (NIC)، سوئیچ ها (Swtich)، کابل (Cable)، هاب (Hub)، روتر (Router) و مودم (Modem) هستند. بسته به نوع شبکه ای که ما نیاز داریم، تجهیزات شبکه ما می توانند متفاوت باشند و برخی از آن ها بیشتر استفاده شده و یا برخی دیگر از آن ها حذف شوند. برای مثال در شبکه های بی سیم (Wireless) ما نیازی به کابل شبکه نداریم.

کارت شبکه (NIC)

  • کارت شبکه به عنوان یک رابط میان رایانه و شبکه ما کار می کند؛
  • کارت شبکه در واقع یکی از تجهیزات شبکه است که وظیفه دارد زبان شبکه را برای رایانه ما تفسیر و ترجمه کند؛
  • کرات های شبکه می توانند از سرعت های انتقال داده مختلفی پشتیبانی کنند که برای مثال، 10، 100 یا 1000 مگابیت بر ثانیه؛
  • آدرس های MAC یا آدرس های فیزیکی بر روی چیپ ست کارت شبکه کد گذاری شده است و بر اساس استاندارد IEEE هر کارت شبکه نیز دارای یک آدرس شبکه منحصر به فرد است. MAC آدرس ها نیز در حافظه فقط خواندی قابل برنامه نویسی (Programmable Read-Only Memory) یا PROM ذخیره می شود؛

به صورت کلی ما دو نمونه کارت شبکه داریم:

  • کارت شبکه های کابلی؛
  • کارت شبکه های بیسیم (WireLess)؛

کارت شبکه های کابلی (Wired NIC)

این دسته از کارت های شبکه به صورت مستقیم با مادربرد در تماس قرار می گیرند و کابل انتقال داده ها به آن ها متصل می شود. کانکتور ارتباط دهنده کابل به کارت شبکه نیز بر اساس نوع کابل متفاوت است.

کارت شبکه های بی سیم (Wireless NIC)

این دسته از کارت های شبکه برای آنکه بتوانند به یک شبکه متصل شوند از امواج رادیویی یا سایر امواج استفاده می کنند. برای مثال گوشی همراه و مودم شما برای ارتباط با هم از امواج Wi-Fi استفاده می کنند. این دسته از کارت های شبکه توانائی انتقال حجم قابل توجهی از داده ها را دارند.

هاب (HUB)

یک هاب در واقع ابزاری است که ارتباطات داده شبکه را میان چند دیوایس تقسیم می کند. هنگامی که رایانه ای در خواست دریافت اطلاعاتی را به شبکه ارسال می کند، این اطلاعات در دفعه اول باید وارد یک هاب شوند. هاب این درخوست را به سمت تمامی اعضا ارسال می کند. مشکل اینجاست که همه اجزای شبکه چه مورد درخواست بوده باشند یا خیر، این درخواست اطلاعاتی را دریافت می کنند. در اینجا هر دیوایس باید تصمیم بگیرد که آیا اطلاعات در خواست شده را ارسال کند یا خیر.

فرایند کار با استفاد از هاب سبب می شود که پهنای باند اشغال شد و همچنین تعداد محدودی از ارتباطات بر روی شبکه قابل انجام باشد. امروزه استفاده از هاب منسوخ شده است و به جای آن از شیوه های تخصصی تری مانند بهره گیری از سوئیچ ها و یا روترها استفاده می شود.

سوئیچ (Swirch)

سوئیچ  در واقع یک دیوایس سخت افزاری است که وظیفه ارتباط دادن چند دیوایس بر روی شبکه را بر عهده دارد. یک سوئیچ همیشه پیکربندی پیچیده تر از هاب دارد. سوئیچ ها دارای جداول اطلاعاتی هستند که بر حسب آن ها برای انتقال داده ها تصمیم گیری می کنند. سوئیچ ها پیام را بر اساس جداول اطلاعاتی خودشان و هدر پیام، از منابع مشخصی دریافت می کنند. یک سوئیچ پیام را بر روی شبکه توزیع نمی کند. بلکه او تصمیم می گیرد که پیام خودش را به چه دیوایسی ارسال کند. به همین خاطر ما می توانیم یک ارتباط مستقیم با دیوایس های موردنظر خودمان داشته باشید. شیوه انتقال اختصاصی به کمک سوئیچ ها سبب می شود که پهنای شبکه کمتر اشغال شده و کارها با سرعت بیشتری انجام شود.

روتر (Router)

  • یک روتر سخت افزاری است که برای اتصال یک شبکه LAN به شبکه اینترنت به کار می رود. آن برای دریافت، تحلیل و ارسال بسته های اطلاعاتی به دیگر شبکه ها به کار می رود؛
  • یک روتر در لایه سوم شبکه (مدل مرجع OSI) قرار می گیرد؛
  • یک روتر می تواند بسته های اطلاعاتی را بر اساس اطلاعات در دسترس در جدول مسیریابی خود ارسال کند؛
  • تصمیم گیری مسیر بر اساس مسیرهائی است که برای انتقال بسته ها به کار می رود؛

مزایای استفاده از روتر

  • امنیت: اطلاعات انتقال داده شده بر روی یک خط مشخص جابجا می شوند، اما تنها ابزار خاصی می تواند این اطلاعات را بخواند و به محتوای آن دسترسی داشته باشد؛
  • قابلیت اطمینان: در صورتی که سرور شبکه دچار آسیب شود، شبکه هائی که دارای روتر نیستند، کاملا از کار می افتند اما شبکه های دارای روتر به خوبی به فعالیت خودشان ادامه می دهند؛
  • عملکرد: روتر می تواند عملکرد کلی شبکه را ارتقا ببخشد. فرض کنید که یک شبکه ورک استیشن باید به صورت بیست و چهارساعته کارکند تا بتواند ترافیک خودش را مدیریت کند. در صورتی که ترافیک در این شبکه افزایش یابد، روتر این ترافیک را به بخش های مختلف که کار کمتری دارند ارسال می کند و در نتیجه بارکاری شبکه مدیریت می شود و از تمامی منابع به خوبی استفاده می شود.

مودم (Modem)

  • یک مودم سخت افزاری است که به کامپیوتر اجازه می دهد که بتواند از خط تلفن برای ارتباط به شبکه اینترنت و یا سایر شبکه ها استفاده کند؛
  • در اغلب اوقات مودم ها با مادربردها به صورت یکپارچه عرضه می شوند، اما ممکن است از اسلات های PCIe و یا پورت های USB نیز برای اتصال مودم به مادر برد استفاده شود.
  • مودم در گذشته برای تبدیل پالس های آنالوگ تلفن به دیجیتالی به کار می رفته است. اما امروزه تمامی زیرساخت های تلفنی به حالت دیجیتالی تبدیل شده اند و از مودم ها بیشتر برای ارتباطات، حفظ امنیت و مسیر دهی استفاده می شود.

مودم ها تقسیم بندی های گوناگونی دارند که برخی از آن ها به شرح زیر هستند:

  • مودم های استاندارد نصب شده بر روی رایانه های شخصی و لپ تاپ ها؛
  • مودم های سلولی (نصب شده بر روی گوشی های همراه)؛
  • مودم های کابلی (نصب شده بر روی برخی از رایانه های صنعتی)؛

کابل ها و کانکتورها  (Cable and Connectors)

کابل ابزاری است که برای انتقال رسانه ها و سیگنال های ارتباطی به کار می رود.

ما به صورت کلی چند نمونه کابل داریم که هر کدام از آن ها را در جای خود بحث خواهیم کرد. اصلی ترین گروه کابل های ارتباطی در شبکه به شرح زیر هستند:

  • کابل های جفت تابیده (Twisted Pair Cable)؛
  • کابل های هم محور (Coaxial Cable)؛
  • کابل های فیبر نوری (Fiber-Optic Cable)؛
No votes yet.
Please wait...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

منو اصلی

question