پروتکل DNS چیست؟ و چه کاربردی در شبکه دارد؟

پروتکل DNS چیست ؟ چه کاربردی در شبکه دارد؟

پروتکل DNS برگرفته از عبارت Domain Name System به معنای «سیستم نام دامنه» است. پروتکل DNS یک سرویس دایرکتوری است که می‌تواند الگوبندی می‌ان نام یک هاست بر روی شبکه و آدرس عددی آن را ایجاد کند. پروتکل DNS برای عملکردهای مختلف در شبکه اینترنت بسیار نیاز است. هر گره (Node) در یک درخت (Tree) دارای یک نام دامنه است و یک نام دامنه کامل یک مجموعه از سمبل‌ها ویژه است که با استفاده از نقطه‌ها (dots) از هم دیگر جدا می‌شود.

پروتکل DNS سرویسی است که نام دامنه را به یک IP آدرس ترجمه می‌کند. این کار این اجازه را به کاربران شبکه می‌دهد تا در زمانی که قصد نگاه کردن به هاست‌ها دارند به جای بهره‌گیری از IP آدرس‌ها از نام‌های کاربر پسندتری استفاده کنند.

برای مثال فرض کنید که سایت google.com دارای یک IP آدرس به صورت 216.58.204.142 باشد، در این صورت با وارد کردن این آدرس در مرورگرتان، شما می‌توانید به سایت گوگل دسترسی داشته باشید. با این حال وارد کردن این IP آدرس می‌تواند همراه با اشتباه باشد. برای همین استفاده کردن از نام دامنه و بهره‌گیری از پروتکل DNS راه بهتری را در اختیار شما قرار می‌دهد.

پروتکل DNS یکی از پروتکل‌هائی است که در پروتکل TCP/IP و مدل ارائه شده از آن و سایر معماری‌ها و پروتکل‌های دیگر شبکه به کار گرفته می‌شود. نام دامنه در این پروتکل به سه قسمت تقسیم می‌شوند. دامنه‌های عمومی (Generic Domains)، دامنه‌های کشوری (Country Domains) و دامنه‌های معکوس (Invers Domain).

دامنه‌های عمومی (Generic Domains)

این دامنه‌ها برای شناسائی دامنه‌هائی به کار می‌روند که برای عملکردهای معمول از آن‌ها استفاده می‌شوند و به ثبت می‌رسند. هر گره در این درخت‌های دامنه تعریف کننده یک نام دامنه است و در دیتابیس DNS به ثبت می‌رسد.

در اینجا از برچسب‌های سه کاراکتری (Three Character Labels) استفاده می‌شود و هر کدام از این برچسب‌ها هم معرفی کننده نوع سازمان و یا هدف کار نام دامنه است.

در جدول زیر برخی از این موارد به صورت فهرست شده آورده شده است:

برچسب کارکرد
Aero مختص به شرکت‌های هوا – فضا و هواپیمائی
Biz مختص به شرکت‌های تجاری
Com مختص به کسب و کارها و سازمان‌ها
Coop مختص به شرکت‌های حقوقی و چند ملیتی
Edu مختص به شرکت‌های و سازمان‌های آموزشی
Gov مختص به سازمان‌های دولتی
Info مختص به ارائه کننده سرویس‌های اطلاعاتی
Int مختص به سازمان‌های اینترنتی
Mil مختص به سازمان‌های نظامی
Museum مختص به موزه‌ها و سازمان‌های غیرانتفاعی مشابه
Name مختص به نام ویژه افراد
Net مختص به مراکز پشتیبانی شبکه
Org مختص به سازمان‌های غیرانتفاعی
Pro مختص به سازمان‌های شخصی و حرفه ای

در تصویر زیر می‌توانید نحوه شکل گیری یک آدرس را بر مبنای پروتکل DNS را مشاهده کنید.

نحوه ساخت یک آدرس فرض با پروتکل  DNS

نحوه ساخت یک آدرس فرض با پروتکل DNS

دامنه کشورها (Country Domain)

فرمت دامنه کشورها دقیقه به مشابه فرمت دامنه‌های عمومی است، اما از یک پسوند دو کاراکتری که معرف کشورها است در آن استفاده شده است. برای مثال برای ایران از ir، برای ایالات متحده آمریکا از us و برای انگلستان از uk و سایر موارد استفاده شده است.

دامنه‌های معکوس (Inverse Domain)

دامنه‌های معکوس برای الگو کردن یک آدرس به یک نام استفاده می‌شوند. هنگامی که سرور درخواستی را از یک کلاینت دریافت می‌کند و آن سرور حاوی فایل‌هائی است که تنها یک کلاینت خاص می‌تواند از آن استفاده کند، از این روش استفاده می‌شود. در اینجا سرور برای آنکه تشخیص دهد آیا کلاینت وارد شده اعتبار کافی برای دسترسی به فایل‌های مورد نظر را دارد، یک درخواست جستجو (Query) را به سرور دارای دیتابیس DNS می‌فرستد و از آن می‌خواهد که آدرس دریافتی را با یک نام تطبیق دهد.

نحوه کار پروتکل DNS

پروتکل DNS یک پروتکل پرکاربرد در معماری‌های کلاینت سرور است. در اینجا کلاین یک درخواست را مطابق با پروتکل DNS به سمت سرور می‌فرستد و سرور نیز بر اساس همین پروتکل به کلاینت مربوط پاسخ می‌دهد.

درخواست‌های کلاینت حاوی یک نام است که این نام بر اساس پروتکل DNS تبدیل به IP آدرس می‌شود و سپس درخواست‌ها ارائه شده با استفاده از این IP آدرس پیگیری می‌شوند تا به نتیجه لازم دست پیدا کنیم.

در اینجا باید بدانیم که دیتابیس‌های DNS به صورت توزیع شده هستند و در سطح اینترنت و در هر جایی در دسترس هستند.

در زمانی که یک کلاینت درخواستی را برای وارد شدن به یک نام هاست یا سایت وارد می‌کند، در اینجا مرورگر از نرم‌افزاری به نام DNS Resolver بهره می‌گیرد تا بتواند آدرس مشخص خودش را به دست بیاورد. در صورتی که IP آدرس این نام وجود داشته باشد آن به مرورگر و سپس سرور ارسال می‌شود تا بتوانند بر اساس آن به منابع درخواستی دسترسی داشته باشند، در غیر این صورت یک پیام خطا برای آن‌ها صادر می‌شود.

Rating: 3.5/5. From 13 votes.
Please wait...

2 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

منو اصلی

question